ബ്ലോഗര്‍ സൂത്രം മെനു ബാര്‍
On 2020, ജൂലൈ 10, വെള്ളിയാഴ്‌ച 0 comments
Bookmark and Share



അന്ന് എനിക്ക് എട്ടോ ഒൻപതോ വയസ്സ് പ്രായം..
ഓടിക്കിതച്ച് പള്ളിമുറ്റത്തേക്കെത്തുമ്പോൾ സമയം അഞ്ചേമുക്കാൽ ആയിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.. മണൽ വിരിപ്പ് പുതച്ച പള്ളിമുറ്റം..അവിടവിടെയായി കറുകപ്പുല്ലുകൾ തലയുയർത്തി നിൽക്കുന്നു..അവയ്ക്ക് നടുവിൽ കാലമേറെ മഴയും വെയിലുമേറ്റ് വാങ്ങി കരുവാളിച്ച് പോയ ഒരു ഭീമൻ കൊടിമരം ..മരം എന്ന് പറഞ്ഞാ അസ്സൽ മരം തന്നെയാണു.....കടഞ്ഞെടുത്ത് വൃത്തിയാക്കിയ വണ്ണമുള്ള ഒരു മരം...അതങ്ങനെ ആകാശം മുട്ടെ ഉയർന്ന് നിൽക്കുന്നു..ഒരു വശം പള്ളി,പള്ളിയുടെ ഓരം പറ്റി ഭംഗിയുള്ള ചിത്രപ്പണികൾ മരങ്ങളിൽ തീർത്ത് അതിനാലലംകൃതമായ ഒരു ചായ്പ് പോലെ.. അല്ല പഴയ ആഡ്യത്വമുള്ള തറവാട് പോലെ ഓട് മേഞ്ഞ് ഇറക്കിക്കെട്ടിയിട്ടുണ്ട്..അവിടെയാണു ഹാജിയാർ ഉപ്പാപ്പയുടെ ജാറം ..മുറ്റത്തേക്ക് കടക്കുന്ന ഭാഗത്ത് തന്നെ തേഞ്ഞ് തീരാറായ രണ്ട് വെട്ട്കല്ലുകൽ ക്രമരഹിതമായി എഴുന്ന് നിൽക്കുന്നു..ഹാജിയാർ ഉപ്പാപ്പയുടെ സഹചാരിയുടെ ഖബറിടമാണത്രേ....പഴമയുടെ പ്രൗഡിയും ലാളിത്യവും സുഗന്ധവും മേളിക്കുന്ന ആ മുറ്റത്തേക്ക് കയറുക എന്നത് തന്നെ മനസ്സിനു ഏറെ കുളിർമ പകരുന്ന ഒരു നിർവൃതിയാണു..വല്ലാത്തൊരു ആശ്വാസമാണു ആ മുറ്റവും ജാറവും അവിടെയെത്തുന്നവർക്ക് നൽകുന്നത്..ഞാൻ പള്ളിമുറ്റത്തേക്ക് കാലെടുത്ത് വെച്ചു..അപ്പോഴാണു വെളിവുദിച്ചത്..
”പടച്ച തമ്പുരാനേ ഇന്ന് അസറു നിസ്കരിച്ചിട്ടില്ലല്ലോ..ഇന്ന് ഒറപ്പായിട്ടും ഉസ്താദിന്റെ അടി കിട്ടും..'
പള്ളിയുടെ മുറ്റത്ത് അഭിമുഖമായി നിൽക്കുന്ന കൊച്ച് കെട്ടിടം..അതാണു മദ്രസ്സ, വാതിൽക്കലെത്തിയപ്പോ ഞാൻ ഒന്ന് ചിന്തിച്ചു, ഇന്ന് ഏതായാലും ഉസ്താദ് ചോദിക്കുമ്പോ നിസ്കരിച്ചൂന്ന് പൊള്ള് പറയാം..ഉസ്താദിനറിയൂലാല്ലോ..ഞാൻ നിസ്കരിച്ചീനോ ഇല്ലേന്ന്..…മദ്രസയുടെ വാതിൽക്കൽ ചെരിപ്പ് ഊരിച്ച് തുണി മുറുക്കിയെടുക്കവേ എന്റെ കണ്ണുകൾ ജാറത്തിനടുത്തേക്ക് പോയ പോലെ..അല്ല ആരോ ക്ഷണിച്ചത് പോലെ നീണ്ടു....എവിടുന്നോ ഒരു തണുത്ത ഇളം കാറ്റ് വന്നെന്നെ തലോടി കടന്ന് പോയി..മനോമുകുരത്തിൽ എന്തൊക്കെയോ ചിന്തകൾ കലപിലകൂട്ടി കിടന്നമ്മാനമാടി....ചുണ്ടുകൾ വിറയാർന്നു., ഹൃദയം പെരുമ്പറ കൊണ്ടു..
"ഇല്ല..ഞാനെന്തിനു നുണപറയണം..നുണപറഞ്ഞാ നരകത്തീ പോവുന്നാ ഉസ്താദ് പറഞ്ഞക്കണെ..പടച്ചോനേ…ഇല്ല ഞാൻ നൊണപറയൂലാ..ഞാനെന്തിനു നരകത്തീ പോണം..എനിക്ക് നരകത്തീ പോണ്ട,എനിക്ക് നല്ല കുട്ടിയായാ മതി.'
അപ്പോ..?
നിസ്കരിക്കണം.!…ഇപ്പോ തന്നെ...
മദ്രസ്സയിൽ ബെല്ലടിക്കാൻ ഇനീം കൊർച്ച് സമയം കൂടീണ്ടല്ലോ..ഞാൻ ഊരിവെച്ച ചെരുപ്പ് കാലിൽ കോർത്ത് പള്ളിയിലേക്കോടി..ഹൗളിന്റെ സൈഡിൽ പുസ്തകം വെച്ച് ധൃതിയിൽ അംഗശുദ്ധി വരുത്തി.. 'ആഹാ..എന്തൊരു തണുപ്പാണിതിനു..ആ തണുപ്പ് ഉള്ളം കയ്യിൽ കോരി കൈകാലുകളിൽ ഒഴിച്ചു, ആ തണുപ്പ് ശരീരം മൊത്തം ..അല്ല…മനസ്സ് നിറച്ചും പടരുന്നു..ഓരോന്നാലോചിച്ച് നിക്കവേ..പൊടുന്നനെ ചിന്തമുറിഞ്ഞു...
'ഹോ..ഇപ്പോ ബെല്ലടിക്കും..പെട്ടെന്ന് നിസ്കരിക്കണം'
അകത്തേ പള്ളിയിലേക്ക് കയറാൻ നേരം.. കരണ്ടടിച്ചത് പോലെ കാലുകൾ നിന്നു..അവിടെ..ഇരുളു പരന്ന് തുടങ്ങിയ ആ ഹാളിൽ പുല്ല് പായയിൽ ചമ്രം പടിഞ്ഞിരുന്ന് ഹമീദ് മോല്യാരു ഖുർആൻ ഓതിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു..എന്തൊരീണം..എന്തൊരു ശ്രവണസുന്ദരമായ ശബ്ദം..ഒരു നിമിഷം ഞാനതിൽ ലയിച്ച് നിന്നു..പെട്ടെന്നോർത്തു..
ശെടാ...അങ്ങോട്ട് പോയാ അയാളു ചീത്തപറയും ഒറപ്പ്, അസർ നിസ്കരിക്കാൻ ഇത്ര വൈകിയതെന്തേ എന്ന് ചോദിച്ചാൽ..എന്ത് പറയും.
ഞാൻ മുമ്പോട്ട് വെച്ച കാൽ പിൻ വലിച്ച് മാർജ്ജാര പാദസ്പർശം പോലെ ഒച്ചയുണ്ടാക്കാതെ മെല്ലെ അപ്പുറത്തെ ഹാളിലേക്ക് പോയി.
.'ഹാവൂ..ഇവിടെ . ആരുമില്ല, പെട്ടെന്ന് നിസ്കരിച്ച് പൊയേക്കാം....'
ഇരുളും വെയിലും മിശ്രണമായി പുല്ല് പായയിൽ ചിത്രപ്പണികൾ ചെയ്ത് വെച്ചിരിക്കുന്ന പോലെ കിടക്കുകയാണു..ആ ചിത്രപ്പണികൾക്കിടയിൽ മറ്റൊരു നിഴൽ പരത്തി ഞാനെന്റെ ശരീരം പ്രതിഷ്ഠിച്ചു, നിസ്കാരം തുടങ്ങി..ശടപടാന്ന് തക്ബീർ കെട്ടലും കുനിയലും നിവരലും സുജൂദിൽ വീഴലും എല്ലാം കൂടി വെറും രണ്ടോ മൂന്നോ മിനുട്ട്..നാലു റകഅത്ത് നിസ്കാരം കഴിഞ്ഞ് സലാം വീട്ടി എണീക്കാൻ ശ്രമിക്കവേ…
“നിക്കവടെ..”
ഘനഗാംഭീര്യമുള്ള ഒരു ശബ്ദം അവിടെ മുഴങ്ങി, അതിന്റെ അലയൊലികൾ ആ തണുത്ത നിശ്ശ്ബദതയെ കീറിമുറിച്ച് അലയടിച്ചു.., പള്ളിച്ചുമരുകളിൽ തട്ടി പ്രതിധ്വനിച്ചു. .
"ക്ടക്..ക്ടക്.." ..
എവിടെയോ അലസമായിരുന്നിരുന്ന ഒരു പ്രാവ് ചിറകടിച്ച് പറന്ന ശബ്ദം അവിടെ മുഴങ്ങി..പിന്നെ അത് അകന്നകന്ന് പോയി...
ഞാനാകെ വിറച്ചു..ഭീതിയോടെ തലയുയർത്തി നോക്കി..വാതിൽക്കൽ കടന്ന് വരുന്ന പ്രകാശരശ്മികൾക്ക് വിഘാതം സൃഷ്ടിച്ച് കൊണ്ട് ഒരു പുരുഷ രൂപം എഴുന്ന് നിൽക്കുന്നു..ഹമീദ് മുസ്ല്യാർ..!!
“ഇയ്യ് പ്പോ..ന്താ ഈ കാട്ടിയത്..” പരുഷമായ ചോദ്യം..
“അത്…അത്…പിന്നേ അസർ നിസ്കരിച്ചതാ..”
ഞാൻ വിറച്ച് കൊണ്ട് പറഞ്ഞു..
“ആണോ..ഇങ്ങനാണോ നിസ്കരിക്കലു..സൂപ്പർ ഫാസ്റ്റ് ബസ്സിനു പോലും ഇങ്ങനത്തെ സ്പീഡ് ണ്ടാവൂലല്ലോ…”
“അത്..അത്..മദ്രസേലു ബെല്ലടിക്കാൻ സമയായി..അതോണ്ടാ ബേം..”
“മദ്രസ്സേലു ബെല്ലടിച്ചോട്ടെ..അന്റെ ഉസ്താദിനോട് ഞാൻ പറഞ്ഞോളാ…ഇജ്ജ് ശരിക്കും നിസ്കരിച്ചിട്ട് ഇബിടുന്ന് പോയാ മതി..”
ഞാനാകെ വിയർത്തു..എന്ത് ചെയ്യാം പെട്ട് പോയി..
മടിച്ച് മടിച്ചാണെങ്കിലും ഞാൻ വീണ്ടും കൈകൾ കെട്ടി..
അള്ളാഹു അക്ബർ..
ഫാതിഹാ ഓതാൻ തുടങ്ങവേ….
“അങ്ങനെ കുശു കുശൂന്ന് പറയാതെ ഒറക്കെ ഓതണം…എനിക്ക് ..ദാ..ഇബിടെ കേക്കണം…എല്ലാ ദിക്റും അങ്ങനെ ഓതണം…അനക്കതൊക്കെ അറിയോന്ന് ഇച്ച് അറിയണം..”
ഹമീദ് മോല്യാരെ ശബ്ദമാണു..പടച്ചോനേ ഇയാളു കൊയപ്പിക്കോലോ…
നിവൃത്തിയില്ലാതെ ഞാൻ ഓരോന്ന് വ്യക്തമായി കൃത്യമായി സാവധാനം ഓതി ..ഇടക്ക് തെറ്റ് പറ്റുമ്പോൾ മോല്യാരു വിളിച്ച് പറയും..ഞാൻ അതേറ്റ് ചൊല്ലും..അങ്ങനെ അങ്ങനെ നിസ്കാരം തീർന്നപ്പോഴേക്കും അരമണിക്കൂറു കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും...
“ന്നാ ശരി, ഇഞ്ഞി നിസ്കരിച്ചുമ്പം ഇങ്ങനെ തന്നെ നിസ്കരിച്ചണം..അല്ലാതെ ആർക്കാനും മാണ്ടി തലകുത്തി മർഞ്ഞിട്ടൊന്നും ഒരു കാര്യുല്ല..മനസ്സിലായില്ലേ..ന്നാ..മോൻ ബുട്ടോ..”
ഹാവൂ..രക്ഷപ്പെട്ട സന്തോഷത്തിൽ ഞാൻ പുറത്തേക്കോടി..നേരം ഇരുട്ടിത്തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു, മദ്രസയിൽ ബെല്ല് അടിച്ചിട്ടുണ്ട്, കുട്ടികൾ കൂട്ടമായി ഖുർആൻ ഓതുന്ന ശബ്ദം അവിടമാകെ അലയടിക്കുന്നു.. മടിച്ച് മടിച്ച് ഞാൻ ക്ലാസിന്റെ വാതിൽക്കൽ ചെന്ന് നിന്നു,
“ഇവിടെ വാ..” പഠിപ്പിക്കുന്നതിനിടയിൽ ഉസ്താദ് എന്നെ അകത്തേക്ക് വിളിച്ചു..ഞാൻ പരുങ്ങി പരുങ്ങി ചെന്ന് നിന്നു..
“അല്ല..എവിടെയാർന്നു, കൊറെ നേരായി ബെല്ലടിച്ചിട്ട്, ഇപ്പഴെങ്കിലും ഇങ്ങട് വരാൻ തോന്നിയല്ലോ..”
നേരം വൈകിയതിനുള്ള ചീത്തയാണു, അടി ദാ..ഇപ്പ കിട്ടും…ഞാൻ റെഡിയായി നിന്നു..അടി കിട്ടിയാലും സാരല്ല്യ..
എന്നാലും ഉസ്താദ് അറിയണം..ഞാൻ ഉണ്ടായ കാര്യങ്ങളെല്ലാം ഉസ്താദിനോട് ഒറ്റശ്വാസത്തിൽ പറഞ്ഞ് തീർത്തു..ഹാവൂ..
“ആ…അതേതായാലും നന്നായി..ഇജ്ജ് മേലാൽക്ക് ഇഞ്ഞി ഒരു നിസ്കാരോം വൈകിക്കരുത്, നിസകരിക്കണത് അതാതിന്റെ സമയത്ത് തന്നെ നിസ്കരിക്കണം….പിന്നെ…നേരം കാലം ഒന്നുല്ല്യാത്ത നേരത്ത് പള്ളിന്റവടേം ജാറത്തിന്റെവിടേം ചെന്ന് ചുറ്റിത്തിരിയാൻ നിക്കരുത്.. ട്ടോ..ഇങ്ങളു കുട്ട്യാളു പ്രത്യേകിച്ചും…മൻസിലായോ..''
എന്നും പറഞ്ഞ് ഉസ്താദ് എന്തൊക്കെയോ ചൊല്ലി എന്റെ നെറുകയിൽ ഊതി..പിന്നെ പോയിരുന്ന് പഠിച്ചോളാൻ പറഞ്ഞു.. ഭാഗ്യം..അടിയൊന്നും കിട്ടിയില്ല..
"നേരം കാലം ഒന്നുല്ല്യാത്ത നേരത്ത് പള്ളിന്റവടേം ജാറത്തിന്റവിടേം ചെന്ന് ചുറ്റിത്തിരിയാൻ നിക്കരുത്..ഇങ്ങളു കുട്ട്യാളു പ്രത്യേകിച്ചും..” എന്നാലും ഉസ്താദ് ആ പറഞ്ഞതിന്റെ ഗുട്ടൻസ് എന്തായിരിക്കും...ഞാൻ കുറെ ആലോചിച്ചു, .ആലോചന അതിരു കടന്നപ്പോ..ഒപ്പമിരുന്ന കൂട്ടുകാരനോട് ചോദിച്ചു..എന്നാലും എന്തിനാണു ഉസ്താദ് അങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവാ..?
“അത് പിന്നെ…ചിലപ്പോ അവിടെ ജിന്നുണ്ടാവും ..അതോണ്ടെയ്ക്കാരം..”
അവൻ കൂസലില്ലാതെ എന്റെ ചെവിയിൽ ഓതി..
“ഓ…പിന്നേ…ജിന്നേയ്…അത് ജിന്നൊന്നല്ല, ഹമീദ് മോല്യാരല്ലേ..ഞാൻ ശരിക്കും കണ്ടതല്ലേ…പിന്നെ..അയാളെ ഇനിക്ക് ശരിക്കും അറീലേ…ആ കുപ്പായോം..തൊപ്പീം..താടീം…അത്..ജിന്നൊന്നല്ല, “
എനിക്കുറപ്പായിരുന്നു..ഞാൻ തറപ്പിച്ച് പറഞ്ഞു..
“ആയ്ക്കാരം..അത് അയാളു തന്നെയ്ക്കാരം..പക്ഷേ ചെലപ്പോ ജിന്നുണ്ടാവും എന്നാവും ഉസ്താദ് ഉദ്ധേശിച്ചിട്ടുണ്ടാവാ..ഇജ്ജ് അത് അധികോന്നും ആലോയ്ക്കാൻ നിക്കണ്ട..”
അവൻ വിഷയം മാറ്റി..പിന്നെ എനിക്കായിട്ട് എന്തിന്റെ കേടാ..ജിന്നേ..പിന്നേ.....ഞാനും ആ വിഷയം വിട്ടു..
എങ്കിലും പിന്നീട് പലപ്പോഴും ആ പള്ളിയിലും ആ ഹാളിലും ഒക്കെ കടന്ന് ചെല്ലുമ്പോ അന്നത്തെ ആ രംഗം മനസ്സിലേക്കോടിയെത്താറുണ്ട്.. പഠിപ്പിച്ചതോ കല്ലിൽ കൊത്തിവെച്ചപോലെ മനസ്സിലും പതിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്..
കാലമേറെക്കഴിഞ്ഞു.. ആ പള്ളിയുടെ കോലവും ഏറെ മാറിക്കഴിഞ്ഞു.. ഓർമ്മകളെല്ലാം ചിതലരിച്ച പോലെയായി..അവിടവിടെയായി ചില ശേഷിപ്പുകൾ മാത്രം...
പിൽകാലത്ത് ഹമീദ് മോല്യാരെ കാണുമ്പോൾ അന്നത്തെ കാര്യം ഒന്ന് ചോദിക്കണം എന്ന് വിചാരിക്കും..പക്ഷേ ഒരു ആത്മവിശ്വാസക്കുറവ്...അത് കൊണ്ട് ചോദിച്ചിട്ടില്ല.....ഇന്നും അങ്ങനെ തന്നെ....
ജീവിതാനുഭവങ്ങളുടെ ഭാണ്ഡക്കെട്ടഴിക്കുമ്പോൾ ചില അനുഭവങ്ങൾ ഇത് പോലെ പ്രകാശം പരത്തി നിൽക്കും..അവയുടെ മാസ്മരികപ്രഭയിൽ വിലയം പ്രാപിച്ച് ഓർമ്മകൾ അന്ത കാലത്തേക്ക് ലക്കും ലഗാനുമില്ലാതെ പ്രയാണം നടത്തും..അതൊരു വല്ലാത്ത അനുഭൂതി യാണു..അത്തരമൊരു അനൂഭൂതി ദായക സുരസുന്ദര മൂഹൂർത്തത്തിൽ ഒളിമങ്ങാതെ കിടക്കുന്ന ഒരു ചീന്ത് നിങ്ങളുടെ മുന്നിലേക്ക് സമർപ്പിച്ചു എന്ന് മാത്രം..
ഇത് വരെ വായിച്ച നിങ്ങളുടെ നല്ല മനസ്സിനു നന്ദി..
.
.
.
യാ..അള്ളാഹ്..എന്നിലെ എന്നെ ഉരുവപ്പെടുത്തിയെടുക്കാൻ തൊണ്ടയിലെ നീരു വറ്റിച്ച മുഴുവൻ ഉസ്താദുമാർക്കും ജീവിതത്തിൽ ഖൈറും ബറക്കത്തും പ്രധാനം ചെയ്യണേ..ആമീൻ..
Related Posts with Thumbnails

On 2020, ജൂലൈ 7, ചൊവ്വാഴ്ച 0 comments
Bookmark and Share



“ഉസിലാംപട്ടീ..പെങ്കുട്ടീ..മുത്തുപ്പേച്ച്….ഉസരാം പേത്ത് എൻ കഴ്ത്ത്സുലിക്കിപ്പോച്ച്..”
എ.ആർ.റഹ്മാന്റെ കിടിലൻ പാട്ട് മൂളീ ഒരു സവാരി ഗിരി ഗിരി ഗിരി…വരികയാണു..
ഒരു ഹീറോ ഹോണ്ട സ്പ്ലൻഡറിന്റെ മുതുകത്ത് കയറി ഞങ്ങൾ മലപ്പുറത്തേക്കാണാ വരവ്....ഞങ്ങൾ എന്ന് പറഞ്ഞാ ഞാനും എന്റെ ഫ്രണ്ടും..ഒരു മാർക്കറ്റ് സറ്റഡിയാണു ലക്ഷ്യം..തള്ളിയതല്ല, സത്യായിട്ടും..…കറങ്ങി കറങ്ങി നാടണയാൻ ഇനി അഞ്ചാറു കിലോ മീറ്റർ മാത്രം..പെട്ടെന്ന് വണ്ടിക്ക് ഒരു വശപ്പിശക്..”ക്ടു..ക്ടു..” ഒന്ന് രണ്ട് തുള്ളൽ പിന്നെ വണ്ടി സ്വയം ആത്മഹത്യ ചെയ്തു..”ശെടാ..എന്ത് പറ്റി” അവൻ വണ്ടി കുലുക്കി നോക്കി..കിക്കർ വീണ്ടും വലിച്ചടിച്ച് നോക്കി..എവടെ..വണ്ടിക്കുണ്ടോ ജീവൻ വെക്കുന്നു..
“എടാ..വണ്ടിയിൽ എണ്ണയുണ്ടോന്ന് നോക്ക്..?
അവന്റെ പരാക്രമങ്ങൾ കണ്ട് ചോദിക്കാതെ തരമില്ലലോ..
“ഓ..പിന്നേ..ഞാനിന്നലെ ഒരമ്പത് ഉറുപ്പ്യാക്ക് അടിച്ചതാലോ..”
“പിന്നേ..അമ്പത് ഉറുപ്പ്യാക്ക് ….അനക്ക് തീരെ തലച്ചോറില്ലേ കുരുപ്പേ..അമ്പത് ഉറുപ്പ്യാക്ക് എണ്ണയടിച്ചിട്ടാണോ ഈ ദുനിയാവൊക്കെ കറങ്ങിയത്…അതൊക്കെ എപ്പൊ ആവിയായിട്ടുണ്ടാവും....തീരുന്നതിനനുസരിച്ച് അതിൽ എണ്ണ ഉറവ പൊട്ടൂന്ന് കരുതിയോ...” എനിക്ക് ദേഷ്യം വരാതിരിക്കുവോ..
“ശരിയാട്ടോ..എണ്ണ തീർന്നു..” അവൻ ടാങ്ക് അടപ്പ് തുറന്ന് ഇളിച്ചു..
“ നന്നായി..എന്നാലു പുന്നാര മോൻ പോയി എണ്ണ വാങ്ങിച്ചിട്ട് വാ..ഞാൻ ഇവിടെ നിക്കാം….പുല്ല്.”
അവൻ അവിടെവിടെയൊക്കെയോ നടന്ന് ഒരു ബോട്ടിൽ സംഘടിപ്പിച്ച് വഴിയേ വന്ന ഒരു ബൈക്കിനു കൈകാണിച്ച് ലിഫ്റ്റടിച്ച് വണ്ടിക്ക് ദാഹജലം വാങ്ങാൻ പോയി..ഞാൻ ഇതികർത്തവ്യമൂഡനായി അടുത്ത് കണ്ട ബസ് സ്റ്റോപ്പിൽ കണ്ട ബെഞ്ചിൽ ചുണ്ണാമ്പിൽ വെറ്റില തേക്കണ പോലെ മൊബൈലിൽ തോണ്ടിയും തേച്ചും കൊണ്ട് ആസന്നസ്ഥനായി....അല്ലാതെന്ത് ചെയ്യാൻ..
കുറച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോ ഒരു പത്തൊമ്പത് ഇരുപത് വയസ്സ് റേഞ്ചുള്ള ഒരു പയ്യൻ അവിടേക്ക് വന്നു..ഒരു നിക്കറും ജെഴ്സിയുമാണു വേഷം..കയ്യിൽ ഒരു ചെറിയ ബാഗുമുണ്ട്....എവിടെയോ ഫുട്ബാൾ കളിക്കാൻ പോകുവാണെന്ന് തോന്നുന്നു..ചാടിയും തുള്ളിയും കൈകാലുകൾ ആഞ്ഞ് വീശിയും ഒക്കെയാണു വരവ്..ഈ ചങ്ങായി എന്താ റബ്ബർ പാലു കുടിച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്ന് എനിക്ക് തോന്നാതിരുന്നില്ല..എന്നെ കണ്ടതും…ആരാണ്ടപ്പാ ഈ സമയത്ത് ഇവിടെ വന്നിരിക്കുന്നത് എന്ന മട്ടിൽ അവൻ എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു..എന്റെ മുഖത്തേക്ക് സൂക്ഷിച്ച് നോക്കി..ഞാനും തലയുയർത്തി അവനെ നോക്കി..മാസ്ക്കൊക്കെ ധരിച്ച് ഇരിക്കുന്ന എന്നെ അവനു എവിടെ മനസ്സിലാവാൻ..ഇനി മാസ്ക്കില്ലെങ്കിലും അവനെന്നെ മനസ്സിലാവില്ല..ഞാനാ നാട്ടുകാരൻ ഒന്നുമല്ലല്ലോ..അവൻ എന്നെ അടിമുടി നോക്കുന്നു..നോട്ടം രൂക്ഷമായപ്പോ ഞാൻ പറഞ്ഞു..
” നോക്കണ്ട ഉണ്ണി..നീ ഉദ്ധേശിക്കുന്ന ആളല്ല ഞാൻ,എനിക്ക് നിന്നെയുമറിയില്ല, നിനക്ക് എന്നെയുമറിയില്ല..”
അവൻ തലകുലുക്കിയോ ഇല്ലയോ…ആ എനിക്കറിയില്ല..അവൻ കസർത്ത് തുടരുകയാണു..എന്നെ കാണിക്കാൻ ആവണം…കസർത്ത് കുറച്ച് ഓവറാകുന്നുണ്ടോന്ന് ഒരു തോന്നൽ…അവൻ അവിടെ കിടന്ന് ചാടുകയും കുനിയുകയും നിവരുകയും എക്സർ സൈസ് ചെയ്ത് കൊണ്ടിരിക്കുകയാണു..ഇടക്ക് എന്നെ നോക്കി ഇളിക്കുന്നുമുണ്ട്…ആ…ആ ഇളി എന്തിനാണാവോ….നിന്നേക്കാളും എത്രയോ ബോഡി ഫിറ്റ് എനിക്കുണ്ട് എന്ന് കാണിക്കാനാവണം..ആ..എന്തെങ്കിലുമാകട്ടെ..
അവൻ കുനിഞ്ഞ് നിവരുന്ന ഒരു അസന്നിഗ്ദ ഘട്ടത്തിൽ… പെട്ടെന്ന് ഒരു പോലീസ് ജീപ്പ് വന്ന് സഡൻ ബ്രേക്കിട്ടു…!!! അവൻ ഒന്ന് ചൂളി, ഒപ്പം ഞാനും..
“ഇവിടെ വാ “
മുൻ സീറ്റിലിരുന്ന ഏമാൻ അവനെ വിളിച്ചു..
” എവടെ നിന്റെ മാസ്ക്ക്”
അവൻ നിന്ന് പരുങ്ങി
” അത്..സാറെ..ഞാൻ..എന്റെ വീട് ഇവിടെയാണു..ഞാൻ ഇപ്പോ ഇറങ്ങിയതേയുള്ളു..”
“അത് കൊണ്ട്…” ഏമാൻ ചൂടായി
.”മാസ്ക് ഞാൻ മറന്ന് പോയി..”
“ഉം..മറക്കും..എല്ലാരും ഇത് തന്നെയാ പറയണെ..നീ ആ ഇരിക്കണ ആളെ കണ്ടോ..എന്ത് ഡീസന്റായാണു അയാളു മാസ്ക് ഇട്ട് ഇരിക്കുന്നത്..നീ പേരു പറ..’”
ങെ..ഇത്....എന്നെ പ്പറ്റിയാണല്ലോ..എന്നെ മാത്രം ഉദ്ധേശിച്ച്..
അത്ര നേരം എന്റെ മുന്നിൽ കസർത്ത് കാണിച്ച അവൻ കാറ്റഴിച്ച് വിട്ട ബലൂൺ പോലെയായി…എന്ന് വെച്ചാ ആവി....അവൻ ജാള്യതയോടെ എന്നെ നോക്കി..ഞാൻ ഞെളിഞ്ഞിരുന്നു..ഇപ്പോ ആരാ മാന്യൻ…പ്‌ഹ..ഹ..ഹ
ഏമാൻ അവന്റെ പേരും പ്രൊഡ്യൂസറെ പേരും അഡ്രസ്സും ഒക്കെ എഴുതിയെടുത്ത് ഒരു സർട്ടിഫിക്കറ്റ് അവനു കൊടുത്തു, അവൻ തല ചൊറിഞ്ഞ് അതേറ്റ് വാങ്ങി,, ഫൈൻ കോടതീലേക്കാണു…ഞഞ്ഞായി
ആ സർട്ടിഫിക്കറ്റ് കിട്ടിയ പാടെ അവൻ തലയും താഴ്ത്തി ഒന്നു തിരിഞ്ഞ് പോലും നോക്കാതെ വന്ന വഴിയെ നടന്ന് പോയി…
ഇനിയെന്ത് കസർത്ത് കാണിക്കാൻ..
സർക്കാരിന്റെയും ആരോഗ്യപ്രവർത്തകരുടെയും നിർദ്ധേശങ്ങൾ പാലിക്കാതെ നടന്ന് മികച്ച സേവനം കാഴ്ചവെച്ചതിനുള്ള സർട്ടിഫിക്കറ്റ് അല്ലേ കയ്യിലിരിക്കുന്നത്…പ്.ഹ.ഹ..ഹ
“ഉസിലാംപട്ടീ..പുങ്കുട്ടീ..മുത്തുപ്പേച്ച്….ഉസരാം പേത്ത് പോലീസ് സുലിക്കിപ്പോച്ച്..
മോന്ത മേലെ മാസ്ക് വെച്ച് കുഞ്ഞാനോരു പോരേൽ വെച്ച് മറന്ത്..ഉൻ കൂടയിലെ വെച്ച ശീട്ട് എൻ കീശയിലെ ദുട്ട് പോച്ച് വന്തേനടീ..അട ചെല്ലം..”
റഹ്‌മാന്റെ പാട്ട് ചിലപ്പോ ഇങ്ങനെയും പാടാം…യേത്..
കിടിലം ബിറ്റ് അതല്ല..ഈ വന്ന പോലീസ് വണ്ടിയിൽ പുറകിലിരുന്ന ഏമാന്റെ മാസ്ക് താടിക്ക് വെയിൽ തട്ടാതിരിക്കാൻ വേണ്ടി താഴ്ത്തി വെച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു..
ആ.. അധികാരിക്ക് അടുപ്പിലും ആവാലോ..അല്ലേ..
മുന്നറിയിപ്പ്: പുറത്തിറങ്ങുമ്പോൾ നിർബന്ധമായും മാസ്ക് ധരിക്കുക..പത്ത് രൂപ‌ചിലവാക്കേണ്ടിടത്ത് ഇരുനൂറു രൂപയും മറ്റ് തൊന്തരവുകളും ഒഴിവാക്കാം..ഒപ്പം കൊറോണയെയും...ഒന്നും ഇരന്ന് വാങ്ങുന്നത് നല്ലതല്ലെന്ന് ഓർമ്മയിലിരിക്കട്ടെ..
Related Posts with Thumbnails

On 2020, ജൂലൈ 1, ബുധനാഴ്‌ച 0 comments
Bookmark and Share



ഏതാണ്ട് പത്ത് പത്തര പത്തേമുക്കാലരക്കാൽ നേരം..
ഉമ്മറത്ത് ചാരുപടിയിലിരുന്ന് ആയാസപ്പെട്ട് നഖം മുറിക്കുകയാണു അയമുട്ടി കാക്ക...
"ശ്രർ..ർ..ർ...ർ"
അമ്പുപെരുന്നാളിനു വാണത്തിനു തിരികൊളുത്തിയ പോലൊരു‌ ശബ്ദം..അയമുട്ടി കാക്ക ഞെട്ടി..ആ ഞെട്ടലിൽ കയ്യിലിരുന്ന ബ്ലേഡും ഞെട്ടി..ആ ഞെട്ടലിൽ തള്ളവിരലിന്റെ തുഞ്ചൻ പറമ്പീന്ന് ഒരു ശകലം " പ്ലീച്ഛ് " ..
''ഹാ.. കുരുത്തം കെട്ട ബ്ലേഡ് ..ആവശ്യം നേരത്ത് അയിനു മൂർച്ചണ്ടാവൂല..ഹൗ.."
നീറിപ്പുകഞ്ഞ തള്ള വിരൽ വിറച്ചു.. അയമുട്ടി പുറത്തേക്ക് കണ്ണ് പായിച്ചു..
ആകാശത്ത് നിന്ന് ഉൽക്ക പൊട്ടിവീണെന്ന കണക്ക് ഏറ്റവും ഇളയതിന്റെ ഇടയിലുള്ള മ്യോൻ സമീറ് തേങ്ങാപ്പൂളു കടിച്ചോണ്ട് നിക്കണ കാക്കച്ചിയെപ്പോലെ ഇളിച്ചോണ്ട് നിൽക്കുന്നു..മുറ്റത്ത് കിതച്ച് കിതച്ച് ഓന്റെ പൾസർ ടു ട്വന്റിയും.. .അപ്പോ ഈ പഹയനാണു വാണം വിട്ട മാതിരി ഇതിലെ‌ പാറി വന്നത്...
"എട ഹംക്കെ...അന്നെ ഞാൻ..നീറിപ്പുകയുന്ന തള്ള വിരൽ നിലത്തൂന്നി എണീറ്റ് അയമുട്ടി കാക്ക പല്ലിറുമ്മി.....കൈയോങ്ങാൻ വിചാരിച്ചതാ..പിൻ വലിച്ചു..ഹൗ..എന്തൊരു നീറ്റൽ..ഹാ
സമീറു ഇളിച്ചോണ്ട് ഉപ്പായെ നോക്കി..ഒരു നിമിഷം...പിന്നെയും നോക്കി..പിന്നെയും നോക്കി..പിന്നെ ഒരു അവിഞ്ഞ ചിരിയും പൊതിഞ്ഞ് കൊടുത്ത് അകത്തേക്ക് പോകാൻ തുനിയവേ...
'ഡാ..നിക്കവ്ടെ..!!
ആ അലർച്ച കേട്ടതും ബ്രേക്ക് ലൈനർ തേഞ്ഞൊട്ടിയ ഓട്ടോറിക്ഷ കണക്കെ നിക്കണോ..പോണോ..നിക്കണോ..പോണോ..പോയിട്ട് നിക്കണോ..നിന്നിട്ട് പോകണോ....എന്ന മട്ടിൽ സമീറു നിന്ന് പരുങ്ങി...
"ഇജ്ജൊവ്ടൂന്നാ ഈ ബൈക്കും നടേലു തിരികി ബരണെ..."
ആ..അത് ന്യായം ..അതറിയണല്ലോ..ഒരു ബാപ്പാക്ക് അതിനുള്ള അവകാശമില്ലേ..അയമുട്ടി‌ കാക്ക പുരികമുയർത്തി..
" അത് പിന്നെ...ഞാൻ കോട്ടപ്പടീലൊന്ന് പോയി.."
"ന്തേ...ന്ത്..ന്തേന്ന്...കോട്ടപ്പടീ പോയി ബരാന്നോ...''
അയമുട്ടി കാക്കയുടെ ഒച്ചയുയർന്നു..
അരുതാത്തതെന്തെങ്കിലും പറ്റിപ്പോയോ....സമീറു ചുറ്റിലും നോക്കി..
'അട..ബലാലെ..അന്റെ ചെപ്പക്കുറ്റിക്ക്. ഒന്നങ്ങട് തന്നാക്കാണോ.."
'' പടച്ച‌ തമ്പുരാനേ ..ഇനി‌ബീവറേജിന്റെ അവിടെ ചുറ്റിത്തിരിഞ്ഞത് ആരെങ്കിലും ഇയാൾക്ക്..ച്ഛേ...ബാപ്പാക്ക് ഒറ്റിക്കൊടുത്തോ.....സമീറ് പന്തം കണ്ട പെരുച്ചാഴി പോലെയായി...
"എട കുരുപ്പേ...ഇജ്ജീ പത്രോ ടിവീം ഒന്നും കാണലില്ല്യെ.."
ഓ..പിന്നെ...എസ്‌.എസ്‌.എൽ.സി പരീക്ഷക്ക് പുസ്തകം തൊട്ട് നോക്കാത്ത ഞാനാ ഇനി പത്രം വായിക്കണത്..ഒന്ന് പോ കാക്ക..എന്ന് പറയണമെന്നുണ്ട്..പക്ഷേ വെള്ളം ചേർക്കാതെ വിഴുങ്ങി.. സമീറ് ചിറി കോട്ടി..
അയമുട്ടി കാക്ക കസറുകയാണു...
"ഇരുപത്തിനാലു മണിക്കൂറും അയിലു ഓതിക്കൊണ്ടിരിക്കല്ല്യെ...വീട്ടിലടങ്ങിയിരിക്കൂ..അടങ്ങിയിരിക്കൂന്ന്...ന്നട്ട് അനക്കതൊന്നും തിരിഞ്ഞിട്ടില്ല്യെ...ഓനു കോട്ടപ്പടീക്ക്‌‌ സർക്കീട്ടിനു പോയ്ക്കണത്രേ.....മേലാൽക്ക് ആവശ്യല്ലാതെ ഈ ബീട്ടീന്ന് പൊറത്തെറങ്ങ്യാ അന്റെ മുട്ട് കാലു ഞാൻ തല്ലിയൊടിച്ച്‌ സൂപ്പുണ്ടാക്കും..പറഞ്ഞീലാന്ന് മാണ്ട.."
ജസ്റ്റ് റിമമ്പർ ദാറ്റ്..യൂ...ഷിറ്റ്..എന്ന് കൂടിയുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ പൊളിച്ചേനേ..
അയമുട്ടി കാക്ക‌ നിന്ന് കിതച്ചു..
ബാപ്പാക്ക് ഇബടെ ഒന്നും തിന്നാൻ കിട്ടാത്തോണ്ടാവും.. ഇന്റെ മുട്ട് കാലു സൂപ്പ് വെക്കാൻ..ഇത്രക്ക് ആർത്തി പാടില്ല..ബാപ്പാ...ബാപ്പാനെപ്പോലത്തെ ബാപ്പാനെ ഞാൻ കണ്ടിട്ടില്ല ബാപ്പ..ഇതെന്തൊരു ബാപ്പേണു ബാപ്പാ..
ഇതൊന്നും പറഞ്ഞില്ലെങ്കിലും സമീറ് ആശ്വാസത്തോടെ നെടുവീർപ്പിട്ടു..അപ്പോ ബീവറേജിൽ പോയ കാര്യം ഇവിടെ ബ്രേക്കിങ്ങ് ന്യൂസ് ആയിട്ടില്ല..ഫാഗ്യം
''എട മനേ....അത്യാവാശ്യകാര്യങ്ങൾക്ക് പൊറത്തെങ്ങണതീനു ഒരു കൊഴപ്പുല്ല്യ.....ഇറങ്ങാണെങ്കി തന്നെ മാസ്ക് മോത്ത് ബെക്കുക..അവിടേം ഇബിടേം കറങ്ങി നടക്കാതെ കായില്ലാത്തോൻ എറച്ചിപ്പീടികേ ചെന്നമാതിരി തൊള്ളേം പോൾച്ച് അങ്ങാടീ നിക്കാതെ...."
" അതെന്തെരു ബർത്താനാ.ബാപ്പാ..ഞാനങ്ങനെ ഒന്നും നിക്കാറില്ല.."
"ആയ്ക്കോട്ടെ..ഇജ്ജങ്ങനെ നിക്കാറില്ല.. നിക്കണ്ടാ.. പക്ഷേ ബസ് സ്റ്റോപ്പിന്റടുത്തെ ഓലഷെഡ്ഡിലെ‌ കവുങ്ങിന്റെ ചാരുപടീന്റെ തഴമ്പ് അന്റെ ചന്തീമ്മലില്ലെ....എന്നെക്കൊണ്ടൊന്നും പറയിക്കണ്ട.."
ബാപ്പാന്റെ കിടിലൻ ബൗൺസർ..ഡിഫൻസ് ചെയ്യാനാവാതെ ..സമീറ് ചൂളി..
അയമുട്ടി കാക്ക നിർത്താനുള്ള‌ ഭാവമില്ല..
"ഇതൊക്കെ ഞമ്മടെ സർക്കാരു ഞമ്മളോട് പറേണത് ഓൽക്ക് തലക്ക് സുകല്ലാത്തോണ്ടല്ല..അന്റേം അന്റെ വീട്ടുകാരുടേം നാട്ടുകാരുടേം ഒക്കെ നല്ലതിനു ബേണ്ടിയാ...ഞമ്മളെ തടി കേടാകാണ്ടിരിക്കാനാ...കേട്ടോ.."
" ആ കേട്ട് "..സമീറ് തല കുലുക്കി
"ആ ..കേട്ടാ നല്ലത്....ഇല്ലെങ്കി വരാൻ യാസീനോതി‌ പിന്നെ ഒഴിഞ്ഞ് പോകാൻ ഖത്തം തീർത്തു എന്ന് പറഞ്ഞ മാതിരി എടങ്ങേറിന്റെ അവിലും കഞ്ഞിയാകും... .....ന്തേയ്..ഇന്റെ മോനു തിരിഞ്ഞില്യേ..
'" മ്.മ്.മ്ം"
" മ്.മ്..ഇജ്ജെന്താ നത്താ...തൊള്ള തൊറയൂലേ...അന്റെരു മൂളക്കം.."
" ആ..തിരിഞ്ഞെന്ന്" ..സമീറിനു‌ ദേഷ്യം കയറുന്നുണ്ട്..
'' ആ...തിരിയണോനു തിരിയും..അല്ലാത്തോൻ നട്ടം തിരിയും...''
അയമുട്ടി കാക്ക പറഞ്ഞ് പറഞ്ഞ് കിതച്ചു..
"പൊന്നാരമക്കളെ..സർക്കാരും ആരോഗ്യ പ്രവർത്തകരും പറയണ കാര്യങ്ങൾ കേട്ട് നടന്നാ ഇങ്ങക്ക് കൊള്ളാം..ഇല്ലെങ്കിലെ.. ബല്ല്യ വെല കൊടുക്കേണ്ടി വരും....വല്ല്യ വെല...അപ്പൊ കെടന്ന് മോങ്ങീട്ട് കാര്യണ്ടാവൂല...പയമല്ല ജാക്രതയാണു വേണ്ടത്.."
" പയമല്ല..ബാപ്പാ..ഭയം.."
കിട്ടിയ ഷോർട്ട് ബോൾ സിക്സറടിക്കാൻ സമീറു ആവേശത്തോടെ പറഞ്ഞു..
" ആ...അതന്നെ...പയമല്ല‌..ജാക്രതയാണു ബേണ്ടത്.. ഒന്ന് പോടെർക്കാ...'..
Related Posts with Thumbnails

On 2020, ജൂൺ 27, ശനിയാഴ്‌ച 0 comments
Bookmark and Share



പ്രിയരെ..
ഇത് ജയ്സ് എന്ന് ഞങ്ങൾ വിളിക്കുന്ന ശ്രീ: മുഹമ്മദലി, എന്റെ പ്രിയ സുഹൃത്ത്, ഞാനെഴുതുന്ന ഫേസ്ബുക്ക് പോസ്റ്റുകൾ വായിക്കുകയും കൃത്യമായി വിശകലനം ചെയ്ത് അഭിപ്രായം പറയുകയും ചെയ്യുന്ന അസുലഭ വ്യക്തിത്വം..
നീണ്ട പ്രവാസ ജീവിതത്തിന്റെ അവസാനം ഇപ്പോൾ നാട്ടിൽ സെറ്റിൽ ആയിരിക്കുന്നു..ഒരിക്കൽ അദ്ധേഹത്തിന്റെ ഓട്ടോയിൽ നിന്നും ഒരു നോട്ട് ബുക്ക് എടുത്ത് എനിക്ക് കാണിച്ച് തന്നു, അതിൽ നിറയെ കുനെ കുനെ എഴുതിയിരിക്കുന്നു,… ഞാനവ സൂക്ഷിച്ച് നോക്കി..ഹൃദ്യമായ രീതിയിൽ കുറിച്ച് വെച്ചിരിക്കുന്ന അക്ഷരത്തുണ്ടുകൾ…സത്യം പറഞ്ഞാൽ ഞെട്ടിപ്പോയി…നല്ല ഒന്നാന്തരം ഭാഷയിൽ ഹൃദയം തൊടുന്ന വരികൾ…എനിക്ക് കാണാൻ വേണ്ടി മാത്രം തന്ന ആ വരികളിൽ ഒന്ന് ഞാൻ വായനക്കാർക്കായി ഇവിടെ പങ്ക് വെക്കുന്നു..
നിങ്ങളുടെ വിലയേറിയ അഭിപ്രായങ്ങളും പ്രോത്സാഹനങ്ങളും ആ സാഹിത്യകുതുകിക്ക് ഉണ്ടാകണം എന്ന് അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു..
പ്രിയ സുഹൃത്തെ..അറിയാൻ വൈകിപ്പോയി..നിങ്ങളിലെ കഴിവുകൾ ലോകം അറിയട്ടെ..ഇനിയും ഇനിയുമിനിയും എഴുതുക…സർവ്വശക്തൻ ആയിരാരോഗ്യവും ദീർഘായുസ്സും പ്രദാനം ചെയ്യുമാറാകട്ടെ..എല്ലാവിധ ആശംസകളും നേരുന്നു…
അന്നൊരു മഴയിൽ ( ബാല്യകാല ഓർമ്മകൾ )
……………………………………………….
വാനിൽ മുകിലുകൾ തിങ്ങി നിറഞ്ഞു
നോക്കിയിരുപ്പൂ വാനിലേ ചന്തം
പല പല രൂപങ്ങൾ നർത്തനമാടി
പറന്നകലും മുകിൽ പാളികളും
സായാഹ്നത്തിൽ വെയിൽ ചാഞ്ഞാടി
തുമ്പികളകിലം പാറി നടപ്പൂ
അത്തുമ്പികളെ കൊത്തിയെടുക്കാൻ
കുഞ്ഞിക്കുരുവികൾ പാറിനടപ്പൂ..
സൂര്യമാമനേ നീ എങ്ങോ പോയി
മുകിലുകൾ നിന്നെ പാത്തു വെച്ചോ
മങ്ങിയ നിഴലുകൾ എങ്ങും പരന്നു
ദൂരെ മഴയുടെ വരവത് ഇരമ്പൽ നാദം .
അഴയിൽ ചാർത്തിയ ആടകൾ എല്ലാം
പെറുക്കിയെടുത്തു ധൃതിയിൽ പലരും
പൊടുന്നനെയൊരു കാറ്റ് വീശിയടിച്ചു
കലിയിളകി തിമിർത്ത് ആഞ്ഞടിച്ചു..
പിടിവിട്ട് വീണതാ മുറ്റത്തേ പപ്പായത്തൈ
പെറുക്കിയെടുത്തു പപ്പായക്കുഞ്ഞുങ്ങളെ ഞാൻ
മിന്നൽ ഖഡ്ഗം വാനിൽ ചിത്രം വരച്ചു
ഇടിയുടെ ശബ്ദം എങ്ങും മുഴങ്ങിക്കേട്ടു
മാരിമുത്തുകൾ വന്നാഞ്ഞ് പതിച്ചു
ഓലപ്പുരയിൽ പടപടനാദം
കൂലം കുത്തിയൊഴുകിയ വെള്ളം
വരമ്പുകൾ മുറിച്ച് പാഞ്ഞൊഴുകി
മുറ്റത്തെ വെള്ളത്തിൽ കുമിളകൾ പൊങ്ങി
വരിവരിയായത് നീന്തിത്തുടിച്ചു
കടലാസ് തോണി ഞാൻ വെള്ളത്തിലിട്ടു
പുതുമഴയിൽ ഞാനത് തുഴഞ്ഞ് നനഞ്ഞു..
എന്തൊരു രസമാണു, എന്തൊരു ഹരമാണു
എൻ ബാല്യകാലം ഓർത്തു രസിക്കാൻ..
Related Posts with Thumbnails

On 2020, ജൂൺ 24, ബുധനാഴ്‌ച 0 comments
Bookmark and Share



ചരമകോളം ഫ്രണ്ട് പേജാക്കിയ മാധ്യമം..ഒരു കാര്യം പറയാതെ പറഞ്ഞ് വെക്കുന്നു..ഒരു പക്ഷേ ആ ഫോട്ടോയിലുള്ളവർ കേരളത്തിലെത്തിയിരുന്നുവെങ്കിൽ അവർക്ക് ജീവൻ നഷ്ടപ്പെടില്ലായിരുന്നു എന്ന്..അതേ‌.കേരളത്തിലെ ആരോഗ്യരംഗം വിശിഷ്യാ ഇവിടുത്തെ ഭരണകൂടം അത്രമാത്രം വിജയകരമായി കോവിഡിനെ പ്രതിരോധിക്കുന്നു എന്ന്...
പക്ഷേ ചിലർ ആ ഫോട്ടോയും പൊക്കിപ്പിടിച്ച് നടക്കുന്നത് ഇവിടുത്തെ ഭരണകൂടത്തെ വിമർശിക്കാനാണു... ദൗർഭാഗ്യവശാൽ ഗൾഫിൽ മാത്രമല്ല ലോകത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളിൽ മലയാളികൾ മരണപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്..അവരെയൊക്കെ യഥാസമയത്ത് തിരികെയെത്തിക്കാൻ കഴിയാത്തതിനു നിരവധി കാരണങ്ങളുണ്ട്..ഇവിടുത്തെ കേന്ദ്രസർക്കാറും കേരള സർക്കാറും അവിടങ്ങളിലെ സർക്കാറും അടക്കം വരുന്ന ഭരണചക്രത്തിന്റെ തീരുമാനങ്ങളുടെ, നടപടികളുടെ ഗതിവേഗക്കുറവുകളുമുണ്ട്....അതൊക്കെ മൂടി വെച്ച് എല്ലാത്തിനു കാരണം കേരള ഗവണ്മെന്റിന്റെ പിടിപ്പ് കേടാണെന്ന് വരുത്തിത്തീർക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന ആ അളിഞ്ഞ മനസ്സുണ്ടല്ലോ..അതിനു ഒരായിരം അധോവായു അഭിവാദ്യങ്ങൾ...
"ക്ഷീരമുള്ളൊരു അകിടിൻ ചുവട്ടിലും ചോര തന്നെ കൊതുകിനു കൗതുകം..'
Related Posts with Thumbnails

On 2020, ജൂൺ 23, ചൊവ്വാഴ്ച 0 comments
Bookmark and Share



Do it ,Don't Do it
Covid 19 awareness campaign
കോവിഡ് 19 മനുഷ്യരാശിക്ക് കടുത്തഭീഷണി ഉയർത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുകയാണു..കൃത്യമായ ഒരു പ്രതിരോധമരുന്ന് കണ്ടെത്തും വരെ ആ ഭീഷണി നിലനിൽക്കുകയും ചെയ്യും..എങ്കിലും നമുക്ക് അതിജീവിച്ചേ മതിയാകൂ..കൊറോണ വൈറസ്സിനെതിരെ ശക്തമായ പ്രതിരോധം അതൊന്ന് കൊണ്ട് മാത്രമേ നമുക്ക് വിജയിക്കാൻ കഴിയൂ..പ്രതിരോധം വ്യക്തികളിൽ നിന്ന് തുടങ്ങണം..നാമോരുത്തരും ബോധവാന്മാരാകുകയും ജാഗ്രത പുലർത്തുകയും ചെയ്യുക..അത് വഴി നമ്മുടെ വീടും കുടുംബവും നാടും നമ്മുടെ രാജ്യം തന്നെയും ഈ മഹാമാരിക്കെതിരെ വലിയൊരു പ്രതിരോധ കവചമായിത്തീരും..
കോവിഡ് 19 എത്രമാത്രം വിനാശകാരിയാണെന്ന് നാമോരുരത്തർക്കും ഉത്തമബോധ്യമുണ്ട്..അങ്ങനെയൊരു ബോധവത്കരണത്തിന്റെ ആവശ്യം ഇനി ഇല്ലേയില്ല..പക്ഷേ ബോധവാന്മാരായിട്ടും നാം അശ്രദ്ധയോടെ അലസതയോടെ ചെയ്ത് കൂട്ടുന്ന ചില തെറ്റുകളുണ്ട്..ചെയ്യരുതാത്തതും ചെയ്യേണ്ടതായിട്ടുള്ളതുമായ കാര്യങ്ങൾ
Do it , Don't Do it..
ശരിയല്ലാത്തതും ശരിയായതുമായ കാര്യങ്ങൾ ..അത്തരം കാര്യങ്ങൾ ഈ മഹാമാരിക്കെതിരെയുള്ള പോരാട്ടത്തിൽ നമുക്ക് വലിയ വീഴ്ചകൾ സമ്മാനിക്കും..അന്തരഫലങ്ങൾ അതിദാരുണമായിരിക്കും...നമുക്കത് തിരുത്താനായ് ശ്രമിക്കാം...
Do it , Don't Do it
മുതുവത്തുമ്മൽ ആർട്സ് & സ്പോർട്സ് ക്ലബ്ബ് (MASC) ,അതാണു ലക്ഷ്യം വെക്കുന്നത്..ഒരിക്കലും നമ്മൾ ചെയ്യരുതാത്തതായ ശീലങ്ങൾ അനുവർത്തിച്ച് കൂടാ..കൊറോണയുമായുള്ള പോരാട്ടത്തിൽ നമ്മൾ മനുഷ്യരാശിയുടെ ഒറ്റുകാരായിക്കൂടാ..
Do it, Don't Do it
കൂടുതൽ വിവരങ്ങൾക്ക് സന്ദർശിക്കുക.. https://m.facebook.com/MASC-hajiyarpally
Related Posts with Thumbnails

On 2020, ജൂൺ 20, ശനിയാഴ്‌ച 0 comments
Bookmark and Share


വെയിൽ നിന്ന് തിളക്കുന്ന ഒരു നട്ടുച്ചനേരം..അർക്കന്റെ തീ ശരങ്ങൾ ടാറിട്ട റോഡിൽ പതിച്ച് ആവിയായി മുഖത്തേക്കടിക്കുന്നു..ഹൗ...
തൊണ്ടനനക്കാൻ ഇത്തിരി സർബത്ത് കുടിക്കാലോ എന്ന് കരുതിയാണു ഞാൻ ബാബുവേട്ടന്റെ പെട്ടിക്കടയിലേക്ക് കയറിയത്...ബാബുവേട്ടൻ നമ്മുടെ സ്വന്തം ആളാണു..ദിവസം ഒരു വട്ടമെങ്കിലും ഞാനവിടെ കയറാറുണ്ട്..അത്ര വലിയ കടയൊന്നുമല്ല..അത്യാവശ്യം ചില ചെറു കടികളും ചായയും സർബത്തും കിട്ടും..അത്ര മാത്രം..
ഉള്ളം കുളിർപ്പിക്കുന്ന മാധുര്യം അന്നനാളത്തിലൂടെ അരിച്ചിറങ്ങുന്ന ആസ്വാദനലഹരിയിൽ നിൽക്കവേ ഒരു മധ്യവയസ്സ് തോന്നിക്കുന്ന ഒരാൾ വിയർത്ത് കുളിച്ച് അങ്ങോട്ടേക്ക് കയറിവന്നു..പൊടിയും വിയർപ്പും കൊണ്ട് ആകെ മുഷിഞ്ഞ ഒരു പാന്റും ഷർട്ടും..ഒരു എ.സി മുറിയിൽ കയറിയ ആശ്വാസത്തോടെ കടയിലേക്ക് കയറി അയാൾ അവിടെ കണ്ട വക്കൊടിഞ്ഞ സ്റ്റൂളിൽ തളർന്ന് വീണെന്ന പോലെ അമർന്നിരുന്നു....എവിടെയോ കണ്ട ഒരു മുഖം പോലെ.....അതെവിടെ വെച്ചാണു..? എത്ര ആലോചിട്ടും പിടി കിട്ടുന്നുമില്ല.....ഞാനയാളെ ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ട് എന്നയാൾക്ക് തോന്നിക്കാണണം....അയാൾ എന്നെ നോക്കി ഒന്ന് പുഞ്ചിരിച്ചു...ഞാൻ മനസ്സിന്റെ ഉള്ളറകളിൽ പരതുകയാണു....
എന്നാലും എവിടെ വെച്ചാണു ഞാനിയാളെ കണ്ടിട്ടുണ്ടാവുക...
കാലചക്രത്തിന്റെ പ്രയാണത്തിൽ എത്രയോ കാലങ്ങളായി ഏതൊക്കെയോ പ്രദേശങ്ങളിലൂടെ എത്രയോ മുഖങ്ങളിൽ സ്നേഹവും പകയും അസൂയയും സന്തോഷവും സന്താപവുമൊക്കെ നിറച്ച് ഞാൻ കടന്ന് പോയിട്ടുണ്ടാകും...അതിൽ ഈ മുഖത്തിനു എന്നിൽ നിന്ന് എന്താണു ലഭിച്ചിട്ടുണ്ടാവുക...മനസ്സിന്റെ ഹാർഡ് ഡ്രൈവിനകത്ത് സേവ് ചെയ്യപ്പെട്ട മുഖങ്ങൾക്കൊന്നും ഇയാളുമായി ഒരു സാമ്യവും കിട്ടുന്നില്ലല്ലോ...എന്നാലും എവുടെയൊക്കെയോ വെച്ച് കണ്ട പോലെ ഒരു വല്ലാത്ത ഫീൽ...ഇല്ല...ഇയാൾ എനിക്ക് പരിചയമുള്ള ആരോ ആണു...ഒരു പക്ഷേ എന്റെ ഓർമ്മകൾക്ക് മങ്ങലേറ്റതാവാം...ഞാൻ ഓരോന്ന് ആലോചിച്ച് കൊണ്ടിരിന്നു..
ഇതിനിടക്ക് അയാൾ പോക്കറ്റിൽ പരതുന്നതും കയ്യിൽ തടഞ്ഞ ഒരു ചുളിഞ്ഞ പത്ത് രൂപ നോട്ട് ശ്രദ്ധയോടെ നീട്ടി ഒരു ചായ വാങ്ങിക്കുടിക്കുന്നതും കണ്ടു...ബാക്കി വന്ന മൂന്ന് രൂപ സസൂക്ഷ്മം എണ്ണി നോക്കി ഭവ്യതയോടെ പോക്കറ്റിൽ നിക്ഷേപിക്കുന്ന തും കണ്ടപ്പോൾ ആളിത്തിരി സാമ്പത്തിക പ്രശ്നത്തിലാണു എന്ന് മനസ്സിലായി...അതോ അറുത്ത കൈക്ക് ഉപ്പ് തേക്കാത്ത പിശുക്കാണോ...അല്ല..അങ്ങനെയും ഉണ്ടല്ലോ ആളുകൾ...
ചായയുംകുടിച്ച് ആശ്വാസത്തോടെ അവിടെ സ്വല്പനേരമിരുന്ന് അയാൾ ഒരു ദീർഘനിശ്വാസം വിട്ട് എണീറ്റ് ആ തിളയ്ക്കുന്ന വെയിലിലേക്കിറങ്ങി വേഗത്തിൽ നടന്ന് പോയി...അയാൾ നടന്ന് പോയവഴിയിലൂടെ നോക്കിനിന്നപ്പോ വീണ്ടും മനസ്സിനകത്തൊരു ആന്തൽ...ഇയാളെ ഞാനെവിടെയോ കണ്ടിട്ടുണ്ടല്ലോ....
ചില സംശയങ്ങൾ അങ്ങനെയാണു...അത് തീർന്ന് കിട്ടിയില്ലെങ്കിൽ പിന്നെ ഒരു സ്വസ്ഥതയുമുണ്ടാകില്ല..
" അല്ല ബാബുവേട്ടാ..ആ പോയ ആളെ ഇങ്ങക്കറിയോ..."
കടക്കാരനറിയാവുന്ന ആരെങ്കിലുമാണോ എന്നറിയണമല്ലോ...
" ആ..പിന്നേ...അയാളു ആ ഹോട്ടലിനു മുന്നിൽ ഊണു റെഡി എന്ന ബോർഡും പിടിച്ച് നിക്കണ ആളല്ലേ..അറിയാം.."
കുറച്ചപ്പുറത്തുള്ള അത്യാവശ്യം വലിയ സെറ്റപ്പുള്ള ഹോട്ടലിലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി ബാബുവേട്ടൻ പറഞ്ഞു..
" അയാളെ സമ്മതിക്കണം...ഈ ജാതി പൊരിവെയിലത്ത് അയാൾ അവിടെ റോട്ടരികിൽ ബോർഡും പിടിച്ച് നിക്കണണ്ടല്ലോ...നിവൃത്തികേട് കൊണ്ട് തന്നെയായിരിക്കും.."
ബാബുവേട്ടന്റെ വാക്കുകളിൽ സഹതാപം നിഴലിക്കുന്നു..
" അല്ല...ഹോട്ടലിൽ പണിയെടുക്കുന്ന ആളല്ലേ...അപ്പോ അയാൾക്ക് ഫുഡും അവിടുന്ന് കിട്ടൂലേ...പിന്നെ എന്തിനാണു അയാൾ ഇത്ര ദൂരം നടന്ന് വന്ന് ചായ കുടിക്കുന്നു.."
പെട്ടെന്ന് എന്നിലുരിത്തിരിഞ്ഞ സംശയം വാക്കുകളായി പുറത്ത് ചാടി..
"അതേ..ഈ സംശയം എനിക്കും ഉണ്ടായതാ...ഞാനയാളോട് ഒരിക്കൽ ചോദിക്കേം ചെയ്തു..."
"എന്നിട്ട്"
എനിക്കാകാംക്ഷയേറി..
" അയാളു പറയാ..അയാൾക്കവിടുന്ന് ഫുഡൊന്നും കൊടുക്കൂലാത്രേ...വൈകുന്നേരം വരെ‌ ബോർഡ് പിടിച്ച്‌നിന്നാ മുന്നൂറു രൂപ കൊടുക്കും..ആ ഹോട്ടലിലെ ഒരു ഊണിനു മാത്രം അതിലേറെ വിലയുണ്ട് പോലും...അതും കൊടുത്ത് ഭക്ഷണം കഴിച്ചാ പിന്നെ എന്താ ബാക്കിയുണ്ടാവുക...അതോണ്ട് ഉച്ചക്ക് ഇവിടെ വന്ന് ഒരു കാലിച്ചായ കുടിച്ച് വിശപ്പടക്കുന്നു..."
ബാബുവേട്ടൻ പറഞ്ഞ് നിർത്തി..
ഞാനാകെ ഞെട്ടിത്തരിച്ച് നിൽക്കുകയാണു..വെറും മുന്നൂറ് രൂപക്ക് വേണ്ടി പൊരിവെയിലത്ത് അടിച്ച് വീശുന്ന പൊടിമണ്ണും വാഹനങ്ങളുടെ പുകയും ശ്വസിച്ച് ബോർഡും പിടിച്ച് നിൽക്കുന്ന ആ ഒരു രംഗം..ഹൗ.. സിനിമാ ട്രെയിലർ കണക്കെ എന്റെ മനസ്സിലൂടെ പാഞ്ഞു...
" ..ആ ഹോട്ടലുകാരു എന്ത് മനുഷന്മാരാ അല്ലേ...വല്ല്യ പത്രാസൊന്നും വേണ്ട...ഇത്തിരി ചോറും കറിയെങ്കിലും ആ പാവത്തിനു കൊടുത്തൂടെ....അല്ലേ ബാബുവേട്ടാ.."
" ഓലു വല്ല്യ ബിസിനസ്സുകാരല്ലേ...വല്ല്യ പൈസക്കാരായി വിലസണ ചിലർക്ക് പട്ടിണി കിടക്കുന്നവന്റെ വേദനയറിയോ..വിശപ്പിന്റെ വിലയറിയോ...എവടെ...അയിനു ജീവിതത്തിലെന്നെങ്കിലും ഒരു നേരത്തെ ഭക്ഷണം ഒഴിവാക്കി ശീലമില്ലല്ലോ..."
ബാബുവേട്ടന്റെ സങ്കടവും ദേഷ്യവുംകലർന്ന വാക്കുകൾ...
" അങ്ങനെ പറയരുത് ബാബുവേട്ടാ..തെറ്റ് അയാളുടെ ഭാഗത്തും ഉണ്ട്...ഇത് പോലെ ചെറ്റത്തരം കാണിക്കുന്ന ആ കടയിൽ പിന്നെയുമെന്തിനു കഷ്ടപ്പെട്ട്‌ജോലി ചെയ്യണം..അയാൾക്ക് വേറെ വല്ല പണിയും നോക്കിക്കൂടേ..."
" അത് ഞാനും ആലോചിച്ചതാ...പക്ഷേ അയാളെ കാണുമ്പോ അയാളുടെ കോലം കാണുമ്പോ ഞാനതങ്ങ് മറക്കും...അനക്കറിയോ..ഇവിടെ വന്ന് ചായകുടിക്കുന്നതിനു ഞാനയാളോട് കാശ് ചോദിക്കാറില്ല...ആദ്യമൊക്കെ വേണ്ടാന്ന് തന്നെ പറഞ്ഞിരുന്നു...പക്ഷേ അയാളു നിർബന്ധിച്ച് തരും...എന്നിട്ട് പറയും..എന്റെ കുടുംബം പോറ്റാനാ ഞാനീ കഷ്ടപ്പെടുന്നത്... നിങ്ങൾക്കിത് വിറ്റ് കിട്ടീട്ട് വേണം നിങ്ങളെ കുടുംബം പുലർത്താൻ...പിന്നെ എന്തിനാണൊരു പുകിലു...അല്ലെങ്കിലും വെർതേ കിട്ടണ ഒന്നും തിന്ന് ശീലമില്ല...അതോണ്ടാട്ടോ......ന്ന്.."
അതും കൂടി കേട്ടപ്പോ എന്റെ മനസ്സ് ആകെയൊന്ന് ആടിയുലഞ്ഞു...ഏതെല്ലാം ടൈപ്പ് മനുഷ്യന്മാരാണീ ലോകത്ത്.....ഒരാൾ ഒരു നേരത്തെ ഭക്ഷണം പോലും കൊടുക്കാതിരിക്കുന്നു.....വേറൊരാൾ കൊടുക്കുന്ന ഭക്ഷണത്തിനു കാശ് വേണ്ടാന്ന് പറയുന്നു......പട്ടിണീ കിടന്നാലും ഓസിനു കിട്ടുന്ന ഭക്ഷണം വേണ്ടാന്ന് പറയുന്നു.....ഹൗ....
എന്ത് വന്നാലും അയാളെ ഒന്ന് പരിചയപ്പെടണം.....ഞാനുറപ്പിച്ചു...സാധ്യമാകുമെങ്കിൽ കുറച്ച് കൂടി മെച്ചപ്പെട്ട ഒരു ജോലി അയാൾക്ക് സംഘടിപ്പിച്ച് കൊടുക്കണം...
അവിടുന്ന്‌ യാത്ര പറഞ്ഞ് ഇറങ്ങുമ്പോൾ ഒരു പാട് ചിന്തകളായിരുന്നു മനസ്സിൽ ഉരുണ്ട് മറിഞ്ഞ് കൊണ്ടിരുന്നത്...
Related Posts with Thumbnails

On 2020, ജൂൺ 18, വ്യാഴാഴ്‌ച 0 comments
Bookmark and Share



ഒരു‌ ചിറകറ്റു പോയ പക്ഷി..
അതിനെത്രമാത്രം പറന്നുയരാൻ കഴിയും..
എന്നാൽ രണ്ട് ചിറകുള്ള പക്ഷിയോ.. സാധ്യമാകുന്ന അത്രയും ഉയർന്ന് പറക്കാൻ അതിനാവും..അല്ലേ
ഞാനും ഇത് വായിക്കുന്ന നിങ്ങളും അത് പോലെയൊക്കെ തന്നെയാണു..
ജ്ഞാനം, കർമ്മം ഇവയാണു നമ്മുടെ രണ്ട് ചിറകുകൾ, ഇവ രണ്ടും ഒത്ത് ചേർന്ന് പ്രവർത്തിക്കുമ്പോൾ നമുക്ക് കീഴടക്കാനാകാത്ത ഉയരങ്ങളില്ല...എന്നറിയുക..
Related Posts with Thumbnails

On 2020, ജൂൺ 16, ചൊവ്വാഴ്ച 0 comments
Bookmark and Share



മലപ്പുറം ജില്ല..
പിറന്ന് വീണീട്ട് ഇന്നേക്ക് 51 വർഷം..
എന്ന് വെച്ചാ മുതു മുത്തച്ഛനായി.. ..
പക്ഷേ ..ജില്ല ഇന്നും ശൈശവ ദശയിൽ നിന്ന് കൗമാരത്തിലേക്ക് പിച്ചവെക്കുന്നേയുള്ളു…വളർച്ച അത്രക്കങ്ങ് പോരാ..ഒരു ഉണർവ്വും ഉഷാറും കിട്ടാത്ത പോലെ..
മറ്റ് ജില്ലകൾ വേണ്ടുവോളം പോഷകാഹാരങ്ങളും ബൂസ്റ്റും ഹോർലിക്സും കോംപ്ലാനും ഒക്കെ കഴിച്ച് വളർന്ന് തുടു തുടുത്ത കുട്ടപ്പന്മാരായി ഓടിച്ചാടി നടക്കുമ്പോൾ നമ്മടെ മലപ്പൊറം…… അർഹതപ്പെട്ടത് പോലും കിട്ടാതെ തഴയപ്പെട്ട് അവഗണനയാൽ മാറ്റിനിർത്തപ്പെട്ട്… സങ്കടക്കണ്ണീരു തുടച്ച് ഏന്തിവലിഞ്ഞ് നടന്ന് കിട്ടിയ എച്ചിലും നുള്ളിപ്പെറുക്കി പശിയടക്കി ആശയടക്കി എല്ലും തോലും പരുവമായിപ്പോയി..
അതിനിടയിലാണു വർഗ്ഗീയതയും വിദ്വേഷവും പരത്തുന്ന ഏഷണി പറച്ചിലുകളും കൊണ്ട് ചില കൊണാണ്ട്രന്മാരുടെ വരവ്…അല്ലെങ്കിലേ ഇടിവെട്ടേറ്റിരിക്കുവാ..അതിനിടയിൽ പാമ്പും കൂടി കടിച്ചാൽ……
സംഗതി ഇങ്ങനെയൊക്കെയാണെങ്കിലും ഈയടുത്ത കാലത്തായി ചില മാറ്റങ്ങളൊക്കെ കാണുന്നുണ്ട്..മലപ്പുറത്തെ കാണുമ്പോൾ ചില ഉഷാറും ഉന്മേഷവും ഒക്കെ പ്രകടമാകുന്നുണ്ട്….
വെട്ടിത്തിളങ്ങുന്ന വെള്ളിയരഞ്ഞാണം പോൽ റോഡുകളും പാലങ്ങളും ചുറ്റിപ്പിണഞ്ഞ് കിടന്ന് മൊഞ്ച് കൂട്ടുന്നുണ്ട്..
ആരോഗ്യമേഖലയിലും വിദ്യാഭ്യാസ മേഖലയിലും വ്യവസായ മേഖലയിലും അത്തറിൻ സുഗന്ധം വീശും പോൽ മാറ്റങ്ങളതിവേഗം നേട്ടങ്ങളിലത്യുന്നതം വിരാജിക്കുന്നുണ്ട്…
സർവ്വോപരി വളയിട്ട കൈകൾ വെച്ച നെയ്ച്ചോറിന്റെയും വറുത്തരച്ച കോഴിക്കറിയുടെയും മണം പരക്കും പോൽ ഈ നാടിന്റെ മതമൈത്രിയും സാഹോദര്യവും സമാധാനവും ലോകമെങ്ങും പരക്കുന്നുമുണ്ട്..
അതിന്റെയൊക്കെ ഗരിമയിൽ , തെളിമയിൽ മലപ്പുറം, മാപ്പിളഗാന ഇശലുകൾ മൂളി ഒപ്പനതാളത്തിലാടി പുഞ്ചിരി തൂകി തലയുയർത്തി നെഞ്ച് വിരിച്ച് നില്പുണ്ട്..അതങ്ങനെ അഭംഗുരം തുടർന്ന് കിട്ടിയാ മതിയായിരുന്നു..
ബൈ ദ ബൈ..
മെനി മെനി ഹാപ്പി റിട്ടേൺസ് ഓഫ് ദി ഡേ മലപ്പുറം… ഹാപ്പി ബർത്ത് ഡേ മലപ്പുറം
Related Posts with Thumbnails

On 2020, ജൂൺ 10, ബുധനാഴ്‌ച 0 comments
Bookmark and Share



അനന്തരം ഞാൻ എന്നോട് അരുൾ ചെയ്തു..അധ്യായം 4 സൂക്തം ഇരുപത്
മകനേ...നീ വിമർശനങ്ങളെ ക്ഷമയോടെ സ്വീകരിക്കണം...ആരെങ്കിലും നന്മചെയ്താൽ പിശുക്കില്ലാതെ പ്രശംസിക്കണം..
പോരായ്മകളെ സ്വകാര്യമായി തിരുത്തണം.
മുൻവിധികളില്ലാതെ സഹവസിച്ചും
അതിരുകളില്ലാതെ സ്നേഹിച്ചും
എല്ലാവരിലും നല്ല ഓർമ്മകൾ ബാക്കിയാക്കാനായാൽ
അത് തന്നെയാണ് നിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ വിജയം..
ഇത്രയും കേട്ട ശേഷം ഞാനെന്റെ കാതുകൾ കൊട്ടിയടച്ചു..ഹൃദയവാതിൽ താഴിട്ട് പൂട്ടി ..
കേട്ടല്ലോ..കണ്ടല്ലോ...
ഇതാണെന്റെ ഹിഡൻ അജണ്ട..
ഇതില്പരം എനിക്ക് ഒന്നും പറയാനില്ല..
നിങ്ങളെന്ത് കരുതിയാലും എനിക്ക് പുല്ലാണു...
സോ..
താനിർ ഹേപിനിസി കോർസുൻ..
Related Posts with Thumbnails

Related Posts with Thumbnails